You are here: HOME » MAGAZINE »
മരിച്ചവര്‍
ജോണ്‍ ബോസ്കോ Jayakeralam Malayalam News
ശവക്കല്ലറകളിലൊന്നില്‍ സംസ്കരിച്ചത്‌ ഒരു പാട്ടുകാരനെ ആയിരുന്നു. പാട്ടുകാരന്‌ ഇരുവശങ്ങളിലുമായി മറ്റു രണ്ട്‌ ശവക്കല്ലറകള്‍ ചേര്‍ന്നുകിടന്നു. ഒന്നില്‍ ഒരു യുവതിയും മറ്റൊന്നില്‍ ഒരു തത്ത്വശാസ്ത്രം പ്രൊഫസറും. മൂന്നുപേരുടേയും കുടീരങ്ങള്‍ മറ്റുള്ളവരില്‍നിന്നും വേര്‍പെട്ട്‌ സെമിത്തേരിയുടെ ഒരു ഭാഗത്ത്‌ ഒരു കുടുംബം പോലെ തോന്നിച്ചു. പകല്‍ അവര്‍ ഭൂഗര്‍ഭ അറകളിലൂടെ അലഞ്ഞുനടക്കും. സന്ധ്യാപ്രാര്‍ത്ഥനയ്ക്കുള്ള പള്ളിമണി കേള്‍ക്കുമ്പോഴേക്കും അവര്‍ ശ്മശാനത്തിന്റെ തുറവില്‍ തങ്ങളുടെ കല്ലറക്കുമേല്‍ എത്തും. അവിടങ്ങനെ ഇരുന്ന്‌ നേരം പുലരുവോളം അവര്‍ സംസാരിക്കും. ചിലപ്പോള്‍ നേരം വെളുപ്പിക്കാനായി മത്സരങ്ങളില്‍ ഏര്‍പ്പെടുകയും ചെയ്യും. കുടിയന്മാര്‍ രാത്രി വൈകി സെമിത്തേരി മുറിച്ചുകടക്കുന്ന നേരങ്ങളില്‍ മാത്രം അവര്‍ നിശ്ശബ്ദരായി.

പ്രൊഫസര്‍ മധ്യവയസ്സില്‍, തന്റെ നാല്‍പ്പത്തെട്ടാം പിറന്നാളിന്‌ കുറച്ചുദിവസം മുമ്പാണ്‌ മരിച്ചത്‌. പാട്ടുകാരന്‍ ഹൃദ്രോഗി ആയിരുന്നു. ഇരുപത്തഞ്ചാമത്തെ വയസ്സില്‍ പള്ളിയില്‍ പാടിക്കൊണ്ടിരുന്നപ്പോള്‍ അയാള്‍ കുഴഞ്ഞുവീണു മരിച്ചു. രണ്ടുമുന്നൂമാസം പ്രായമുള്ള ഒരു ജീവന്‍ താന്‍ മരിക്കുമ്പോള്‍ ഉദരത്തിലുണ്ടായിരുന്നത്‌ ഇപ്പോള്‍ ഒരു തടിച്ച കല്ലായി മാറിയിട്ടുണ്ടെന്ന്‌ യുവതി പ്രൊഫസറോടും പാട്ടുകാരനോടും ഇടയ്ക്കിടെ തമാശ പറയും. അവള്‍ക്ക്‌ ദു:ഖം ഏറ്റവും അധികമാകുമ്പോഴാണ്‌ ഇങ്ങനെ പറയുന്നതെന്ന്‌ അറിയാവുന്നതുകൊണ്ട്‌ അവര്‍ അതുകേട്ട്‌ ചിരിക്കാറില്ല. ഹൃദയംപൊട്ടി മരിച്ച മൂന്നു പരേതാത്മക്കളുടെ സൗഹൃദസ്വരം കേട്ടിരിക്കാന്‍ വല്ലപ്പോഴും ചില മൂങ്ങകള്‍ സെമിത്തേരിക്കരികിലെ മുളങ്കൂട്ടത്തില്‍ വന്നിരിക്കും. മൂങ്ങകളുടെ മൂളല്‍ അവര്‍ക്കിഷ്ടമായിരുന്നു.

നക്ഷത്രങ്ങളും നിലാവും ചെറുകാറ്റുമുള്ള ഒരു ���ാത്രി. യുവതി പാട്ടുകാരന്റെ അടുക്കല്‍ ചെന്നിരുന്നു. പ്രൊഫസര്‍ കറുത്ത മാര്‍ബിള്‍ കൊണ്ടു തീര്‍ത്ത കല്ലറയുടെ മേല്‍ തലവെച്ച്‌ നക്ഷത്രങ്ങളെ വെറുതെ നോക്കിക്കിടന്നു. യുവതിയുടെ വെളുത്ത വയറിന്റെ മൃദുലതയില്‍ തലോടി ചെറുപ്പക്കാരന്‍ ചോദിച്ചു:

"എവിടെ നിന്റെ കല്ലായിത്തീര്‍ന്ന ജീവിതം?"

മിണ്ടാതെ മുഖം കുനിച്ചിരുന്നു യുവതി. പ്രൊഫസര്‍ ശബ്ദമുയര്‍ത്തി പറഞ്ഞു:

"പെണ്ണേ, സൂക്ഷിക്കുക. അവന്‍ ചെറുപ്പത്തിലേ മരിച്ചവനാണ്‌.
പുറത്തെവിടെയോ ഒരു പട്ടി മോങ്ങി.
"നമ്മള്‍ മരിച്ചുപോയല്ലോ, യുവതി പറഞ്ഞു, "അല്ലായിരുന്നെങ്കില്‍ സെമിത്തരിക്കു പുറത്തുപോയി എന്തെല്ലാം കാണുകയും കേള്‍ക്കുകയും ചെയ്യാമായിരുന്നു".

"പ്രസവിക്കുകയും" പ്രൊഫസര്‍ കൂട്ടിച്ചേര്‍ത്തു. യുവതിയുടെ മുഖത്തെ നിലാവ്‌ മാഞ്ഞു. അവര്‍ മൂവരും പിന്നെ ഏറെനേരം നിശ്ശബ്ദമായി നിലാവ്‌ കണ്ടു.

ഒടുവില്‍ യുവതി പറഞ്ഞു: "നമുക്കിനി മത്സരം തുടങ്ങാം".

അവര്‍ മൂന്നുപേരും അന്നത്തെ മത്സരം എന്തായിരിക്കണമെന്നു ചിന്തിച്ചു. മത്സരത്തില്‍ ജയിക്കുന്ന ആള്‍ നിര്‍ദ്ദേശിക്കുന്നത്‌ മറ്റു രണ്ടുപേരും അനുസരിക്കണം എന്നതാണ്‌ വ്യവസ്ഥ. പാട്ടുമത്സരമാണെങ്കില്‍ ജയിക്കുന്നത്‌ പാട്ടുകാരന്‍ തന്നെ. നൃത്തമാണെങ്കില്‍ യുവതി വെറുതെ എന്തെങ്കിലും കാണിച്ചാല്‍ തന്നെ ഒന്നാം സ്ഥാനം കിട്ടും. പ്രസംഗമത്സരത്തില്‍ ഒരിക്കലും പറഞ്ഞവസാനിപ്പിക്കാത്ത പ്രൊഫസറോട്‌ സമ്മാനം തീര്‍ച്ചയായും തരാമെന്നും പറഞ്ഞാല്‍ പോലും നിര്‍ത്തില്ല. മത്സരം ഇതുമൂന്നും ആയിരിക്കരുത്‌.

പ്രൊഫസര്‍ ഗൗരവത്തോടെ പറഞ്ഞു: "ഇന്നത്തെ മത്സരത്തില്‍ ഓരോരുത്തരും അവരവരുടെ ജീവിതത്തിലെ ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട സംഭവം പറയട്ടെ. ഏറ്റവും തീക്ഷ്ണമായ സംഭവം പറയുന്ന ആളിന്‌ സമ്മാനം, എന്താ?"

പാട്ടുകാരനും യുവതിയും ചിന്താഭാരത്തോടെ സമ്മതമെന്നു തലയാട്ടി.

"ആരാദ്യം?" പാട്���ുകാരന്‍ ചോദിച്ചു.

"നീ തന്നെ" യുവതി പറഞ്ഞു.

ഒത്തിരിനേരം ചിന്തിച്ചിരുന്നിട്ട്‌ ചെറുപ്പക്കാരന്‍ ഒടുവില്‍ പതിയെ പറഞ്ഞുതുടങ്ങി.
പാട്ടുകാരന്റെ ജീവിതത്തിലെ പ്രധാനസംഭവം:-

"എന്റെ ഹൃദയത്തിന്‌ വലിയ ബലമില്ലാത്ത ഭിത്തികളാണ്‌ ജന്മ്നാ കിട്ടിയിരുന്നത്‌. ദു:ഖിക്കാതെയും അനിഷ്ടസംഭവങ്ങള്‍ ഒഴിവാക്കിയും ഞാന്‍ ഹൃദയത്തെ കൂടുതല്‍ വേദനിപ്പിക്കാതിരിക്കാന്‍ ശ്രമിച്ചു. അങ്ങനെ കാര്യങ്ങള്‍ പോകവെയാണ്‌ എന്റെകൂടെ പള്ളിയില്‍ പാടുന്ന ലിസിയോട്‌ എനിക്ക്‌ പ്രേമം തോന്നി തുടങ്ങിയത്‌. നല്ല നിറവും നല്ല ചിരിയും ധാരാളം മുടിയുമുള്ള ലിസി ഇടവകയിലെ ഏറ്റവും സുന്ദരിയായിരുന്നു. ഇടവകക്കാര്‍ക്കെല്ലാം എന്റെ ദുര്‍ബല ഹൃദയഭിത്തികളെക്കുറിച്ച്‌ അറിവുണ്ടായിരുന്നതുകൊണ്ട്‌ എന്നെ കാണുമ്പോഴെല്ലാം മുഖത്ത്‌ സന്തോഷം വരുത്തി അവര്‍ നല്ല കാര്യങ്ങള്‍ മാത്രം പറഞ്ഞു. ലിസി എന്നെ ചേട്ടാ എന്നു വിളിച്ചു. ആദ്യമൊന്നും എനിക്കാവിളി അത്ര സുഖിച്ചിരുന്നില്ലെങ്കിലും പിന്നെ പിന്നെ അതു കേട്ടില്ലെങ്കില്‍ എനിക്കുറക്കം വരില്ലെന്നായി.

ലിസി എന്നെ ചേട്ടാ എന്നു വിളിച്ച പകലുകളുടെ രാത്രികളില്‍ പോലും എനിക്ക്‌ ഉറക്കം നഷ്ടപ്പെട്ടുതുടങ്ങി. അവളുടെ ചിരി മാത്രം എനിക്കു ചുറ്റിലും ചിലങ്കയായി. ഒരു ദിവസം അടുക്കളയില്‍ ചെന്ന്‌ വെള്ളം കുടിച്ച്‌ ഞാന്‍ വീണ്ടും വന്നുറങ്ങാന്‍ കിടന്നപ്പോള്‍, എനിക്ക്‌ നെഞ്ച്‌ വേദനിച്ചു. ആലോചനയ്ക്കൊടുവില്‍ നാളെ തന്നെ, അവളോട്‌ പ്രേമം തുറന്നു പറയണം എന്ന്‌ ആ രാത്രി ഞാനുറച്ചു.
അടുത്തദിവസം ഞായറാഴ്ച ആയിരുന്നതുകൊണ്ട്‌ അന്നു വൈകുന്നേരം എനിക്ക്‌ ലിസിയെ ക്വയര്‍ പ്രാക്ടീസിന്‌ കാണാമായിരുന്നിട്ടുകൂടി, രാവിലെതന്നെ കുളിച്ചൊരുങ്ങി ഞാന്‍ അവളുടെ വീട്ടിലേക്കു പുറപ്പെട്ടു. ആ വീട്ടില്‍ രണ്ടുമൂന്നു തവണം നേരത്തെ പോയിട്ടുണ്ടെങ്കിലും എനിക്ക്‌ വഴി വലിയ തി��്ടമില്ലായിരുന്നു. കാരണം ക്രസ്മസ്സ്‌ കരോളിന്റെ കൂടെ രാത്രിയിലാണ്‌ മൂന്നുതവണയും ഞാനവിടെ ചെന്നിട്ടുള്ളത്‌. ലിസി വീട്ടില്‍ തന്നെ ഉണ്ടായിരുന്നു. ചേട്ടനോ എന്നാശ്ചര്യപ്പെട്ട്‌ എന്നെ കണ്ടപാടെ അവള്‍ ഓടിയിറങ്ങി വന്നു. ഞാന്‍ മിണ്ടാതെ ഹൃദയം വേദനിച്ച്‌ നിന്നു. അവള്‍ കൈപിടിച്ച്‌ എന്നെ വീടിനുള്ളിലേക്ക്‌ വലിച്ചുകൊണ്ട്‌ പോയി. അടുക്കളയിലേക്ക്‌ നോക്കി അമ്മേ ചായ എന്നു വിളിച്ചറിയിച്ചിട്ട്‌ ലിസി എന്റെ അടുത്തിരുന്നു. ഞാനെന്തോ പറയാന്‍ വിക്കി. ലിസിക്കെന്നോട്‌ എന്തൊരടുപ്പമെന്ന്‌ ഞാന്‍ അതിശയിച്ചു.

ചുവരിലെ ഫോട്ടോകള്‍ ചൂണ്ടിക്കാണിച്ച്‌ ലിസി ഓരോന്ന്‌ പറഞ്ഞു. അവളുടെ തുടകളും ചുമലുകളും എന്നെ സ്പര്‍ശിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ഞാന്‍ നെടുവീര്‍പ്പിട്ടു. ലിസിയുടെ അമ്മ ചായയും ബിസ്ക്കറ്റും കൊണ്ടുവന്ന്‌ ടീപ്പോയില്‍ വെച്ചു. എന്റെ വീട്ടിലെ കാര്യങ്ങള്‍ അന്വേഷിച്ചറിഞ്ഞിട്ട്‌, ഉച്ചയൂണും കഴിച്ച്‌ മടങ്ങിയാല്‍ മതിയെന്ന നിര്‍ബന്ധത്തോടെ അമ്മ അടുക്കളയിലേക്കുതന്നെ തിരിച്ചുപോയി. അപ്പോഴാണ്‌ ലിസി വലിയൊരാല്‍ബം എനിക്കുമുമ്പില്‍ തുറന്നത്‌.

ആല്‍ബത്തില്‍ നിറയെ വര്‍ണ്ണക്കുപ്പായങ്ങള്‍ മാറിമാറി അണിഞ്ഞ്‌ നിന്നിരുന്ന ലിസിയുടെ ഫോട്ടോകളായിരുന്നു. ഞാന്‍ മിഴിച്ചുനോക്കി. അവളോടുള്ള പ്രേമം നൂറുവട്ടം തുറന്നുപറയാന്‍ ഞാനാഞ്ഞു. പിന്നെ ഏതോ പേടിയില്‍ വേണ്ടെന്നുവെച്ചു. തനിക്കേറ്റവും ഇഷ്ടമുള്ള ഒരു ഫോട്ടോ അതിലുണ്ട്‌, അത്‌ ഏതാണെന്ന്‌ പറയാമോ എന്ന്‌ ലിസി അന്നേരം എന്നോട്‌ ചോദിച്ചു. എന്റെ ഹൃദയം പിടച്ചു. അവളുടെ എല്ലാ ഫോട്ടോകളും എനിക്ക്‌ ഇഷ്ടമായിരുന്നല്ലോ. ഞാന്‍ ആല്‍ബത്തിന്റെ താളുകള്‍ ആദ്യംതൊട്ട്‌ മറിച്ചു തുടങ്ങി. മഞ്ഞ ചുരിദാറണിഞ്ഞ്‌ അവള്‍ നില്‍ക്കുന്ന ഫോട്ടോയില്‍ എന്റെ വിറക്കുന്ന ചൂണ്ടുവിരല്‍ ഞാന്‍ തൊട്ടു. പൊടുന്നനെ അവളെന്റെ കവിളില്‍ ഒരുമ്മ ���െച്ചു. ഞാനൊരു ചുഴിയില്‍പെട്ടു. അതുതന്നെയായിരുന്നു അവള്‍ക്കും പ്രിയപ്പെട്ട ഫോട്ടോ. എന്തൊരു മനപ്പൊരുത്തം എന്നുകൂടി ലിസി പറഞ്ഞപ്പോള്‍ ഞാന്‍ അനുരാഗവിവശനായി. അവള്‍ ശ്രദ്ധയോടെ ആ ഫോട്ടോ ആല്‍ബത്തില്‍ നിന്നും പുറത്തെടുത്തു. അപ്പോഴാണ്‌ ഞാനത്‌ കണ്ടത്‌. കണ്ടു ഞെട്ടിയത്‌. എടുത്തുമാറ്റിയ ഫോട്ടോയുടെ പിന്നില്‍ സുമുഖനായ ഒരു യുവാവിന്റെ ചിരിക്കുന്ന ചിത്രം. വീട്ടിലെല്ലാവര്‍ക്കും ഇക്കാര്യമറിയാമെന്നു പറഞ്ഞിട്ട്‌ ചേട്ടനിയാളെ ഇഷ്ടപ്പെട്ടോ എന്നവള്‍ ചോദിച്ചു. ഞാന്‍ ഒന്നു വെറുതെ മൂളി. അയാള്‍ക്ക്‌ ഒരു സ്ഥിരജോലി ശരിയായാല്‍ മാത്രമേ കല്യാണം നടത്താന്‍ വീട്ടുകാര്‍ സമ്മതിക്കുള്ളൂ എന്നു പറഞ്ഞപ്പോള്‍ അവളുടെ സുന്ദരമുഖത്ത്‌ പരന്ന ഇരുള്‍ കണ്ട്‌ എന്റെ നടുക്കം പൂര്‍ണ്ണമായി. പിന്നെയും അവളെന്തൊക്കെയോ പറഞ്ഞുകൊണ്ടിരുന്നു. നെഞ്ചില്‍ ഒരു കൈ അമര്‍ത്തി ഞാനിറങ്ങി നടന്നു. ലിസി കൂടെ ഓടിവന്നതും കരഞ്ഞതും ഒന്നും അപ്പോള്‍ ഞാനറിഞ്ഞില്ല.
അന്നു വൈകീട്ട്‌ ഞാന്‍ ക്വയര്‍ പ്രാക്ടീസിനു പോയില്ല. എങ്കിലും ഏതോ ഒരു പ്രേരണയില്‍ ഞായറാഴ്ച നേരത്തെതന്നെ ഞാന്‍ പള്ളിയില്‍ ചെന്നു. കൈയില്‍ മൈക്ക്‌ പിടിച്ച്‌ ലിസി പ്രാരംഭഗാനം പാടാന്‍ തയ്യാറെടുക്കുകയായിരുന്നു. എന്റെ സ്ഥിരം സ്ഥാനത്ത്‌ ചെന്നുനിന്ന്‌ ഞാന്‍ മൈക്കെടുത്ത്‌ സ്വയം മറന്ന്‌ പാടി. ആളുകള്‍ എന്നെ ആയിരുന്നിരിക്കണം നോക്കിയത്‌. ഇടക്കണ്ണിട്ട്‌ ഒരു തവണ നോക്കിയപ്പോള്‍ ലിസി കണ്ണുതുടയ്ക്കുകയായിരുന്നു. ഞാന്‍ വീണ്ടും പാടി. വിശുദ്ധകുര്‍ബാന സ്വീകരണത്തിന്റെ നേരത്തായിരുന്നു എന്റെയുള്ളില്‍ സങ്കടങ്ങള്‍ ഇടിഞ്ഞുവീണത്‌. പാട്ട്‌ പകുതിയില്‍ നിര്‍ത്തി, ചങ്കുപൊട്ടി ഞാന്‍ മറിഞ്ഞുവീണു. അവസാനമായി ഞാന്‍ കണ്ണു തുറക്കുമ്പോള്‍ ലിസിയുടെ മുഖമാണ്‌ കണ്ടത്‌. ഞാന്‍ അവളുടെ മടിയില്‍ തലവെച്ച്‌ കിടക്കുകയായിരുന്നു. ആളുക��്‍ അടുത്തുവരുന്നത്‌ കണ്ട്‌, പള്ളിമേല്‍ക്കൂരയിലെ കത്തി നില്‍ക്കുന്ന വിളക്കുകള്‍ കണ്ട്‌, ലിസിയുടെ കണ്ണുകളിലെ ദു:ഖം കണ്ട്‌ ഞാന്‍ മരിച്ചു.

പാട്ടുകാരന്‍ സംഭവം പറഞ്ഞുനിര്‍ത്തിയിട്ടും യുവതി കരഞ്ഞുകൊണ്ടിരുന്നു. തത്ത്വശാസ്ത്ര പ്രൊഫസര്‍ കല്ലറയുടെമേല്‍ എഴുന്നേറ്റുനിന്ന്‌ കൈവിടര്‍ത്തി പറഞ്ഞു: "നാടകീയം...നാടകീയം. പൊള്ളത്തരങ്ങളുടെ ഏച്ചുകെട്ടുകള്‍ പ്ലാവിലെ ചക്കകള്‍ പോലെ മുഴച്ചുനില്‍ക്കുന്നു".

പാട്ടുകാരന്‍ വ്യസനത്തോടെ യുവതിയെ നോക്കി. "സത്യത്തില്‍", അവള്‍ പറഞ്ഞു, "ഞാനെന്തുമാത്രം കരഞ്ഞെന്നോ? എന്തൊരു ഹൃദയദ്രവീകരണശേഷിയുള്ള അനുഭവം. ഞാന്‍ നിന്നെ ഒന്നു ചുംബിച്ചോട്ടേ, പാട്ടുകാരാ?"

അവര്‍ അതിനൊരുമ്പെടുമ്പോള്‍ പ്രൊഫസര്‍ തടഞ്ഞു. "അതിപ്പോള്‍ വേണ്ട. വിജയി ആരാണെന്ന്‌ അറിഞ്ഞിട്ട്‌ മതി. ഒരുപക്ഷെ, ഞാനായിരിക്കും വിജയി എങ്കിലോ?"

പാട്ടുകാരന്റെ മുഖത്തെ വ്യസനം പൊടുന്നനെ മാഞ്ഞു. ചെറുപ്പക്കാരന്‍ പറഞ്ഞു: "ശരി ഇനി പ്രൊഫസര്‍ പറയ്‌, ജീവിതത്തിലെ ഏറ്റവും പ്രധാന സംഭവം".
തത്ത്വശാസ്ത്രം പ്രൊഫസര്‍ പറഞ്ഞുതുടങ്ങി.
തത്ത്വശാസ്ത്രം പ്രൊഫസറുടെ ജീവിതത്തിലെ പ്രധാന സംഭവം:-

"എന്റെ സുഹൃത്തിന്റെ മകള്‍ക്ക്‌ ഞാന്‍ വീട്ടില്‍ചെന്ന്‌ ട്യൂഷന്‍ എടുത്തിരുന്നു. പഠിക്കാന്‍ അത്രയൊന്നും മിടുക്കിയല്ലാത്ത സുന്ദരിയായ ആ പെണ്‍കുട്ടിയെ വീട്ടില്‍ വരുത്തി ട്യൂഷന്‍ കൊടുക്കാന്‍ എന്റെ ഭാര്യയുടെ സ്വഭാവം സമ്മതിക്കില്ല. അതുകൊണ്ട്‌ എനിക്കേറെ കടപ്പാടുള്ള സുഹൃത്തിന്റെ അപേക്ഷ മാനിച്ച്‌ ഞാന്‍ ആ വീട്ടില്‍ എന്നും വൈകീട്ട്‌ ചെന്നു. തത്ത്വശാസ്ത്രത്തിലാണ്‌ എനിക്ക്‌ ഡോക്ടറേറ്റെങ്കിലും പെണ്‍കുട്ടിയെ ഞാന്‍ ഇംഗ്ലീഷ്‌ വ്യാകരണമാണ്‌ പഠിപ്പിച്ചത്‌. അവള്‍ ഒരപ്സരസ്‌ തന്നെയായിരുന്നു. അവളുടെ മുറിയിലിരുന്ന്‌ ക്ലാസെടുക്കാനാണ്‌ എന്തുകൊണ്ടോ സുഹൃത്ത്‌ ഏര്‍പ്പാട്‌ ചെയ്തത്‌. ഞാന്‍ മുറിയില്‍ കയറികഴിഞ്ഞാല്‍ ഉടനെ അവള്‍ ചെന്ന്‌ വാതില്‍ കുറ്റിയിടുമായിരുന്നു. അവള്‍ പ്രത്യേക പെരുമാറ്റങ്ങളുള്ള കുട്ടിയാണ്‌, ചില കാര്യങ്ങള്‍ കണ്ടില്ലെന്ന്‌ നടിക്കണം എന്നു സുഹൃത്ത്‌ ആദ്യമേ പറഞ്ഞിരുന്നത്‌ ഞാന്‍ മനസ്സില്‍ സൂക്ഷിച്ചു.

പാഠങ്ങള്‍ പറഞ്ഞുകൊടുക്കുന്നതിന്‌ ഇടയില്‍ അവള്‍ എനിക്കുമുമ്പില്‍ പ്രലോഭനങ്ങളുടെ മാംസളത തുറന്നിട്ടു. പക്വതയും എന്റെ സുഹൃത്തിനോടുള്ള കടപ്പാടും കാരണം ഞാന്‍ സംയമനം പാലിച്ചുപോന്നു. അവളുടെ വാശി ഏറ്റാന്‍ മാത്രമേ അതുപകരിച്ചുള്ളൂ. ഒരു ദിവസം വാതിലടച്ചിട്ട്‌ അവള്‍ കുപ്പായം ഊരിമാറ്റി നഗ്നമായ മാറിടത്തോടെ എനിക്കുമുമ്പില്‍ നിന്നു. പകച്ചുനിന്ന ഞാന്‍ ഒടുവില്‍ കൈവീശി അവളുടെ കരണത്ത്‌ ശിക്ഷിച്ചു. അന്നു ഞങ്ങള്‍ ഒരു മണിക്കൂര്‍ ഒന്നുംമിണ്ടാതെ വെറുതെ ഇരുന്നു. സുഹൃത്തിനെ ഓര്‍ത്തുമാത്രം ഞാന്‍ വീണ്ടും ആ വീട്ടില്‍ ക്ലാസെടുക്കാന്‍ ചെന്നു.

അന്നായിരുന്നു ഞാന്‍ മരിച്ചത്‌. എന്റെ നാല്‍പത്തെട്ടാം പിറന്നാളിന്‌ മൂന്നുദിവസങ്ങള്‍ക്കുമുമ്പ്‌, മുറിയില്‍ കടന്ന ഞാന്‍ പതിവുപോലെ എന്റെ കസേരയില്‍ ചെന്നിരുന്നു. പെണ്‍കുട്ടിയെ നോക്കിയ ഞാന്‍ വിറച്ചുപോയി. മുടി മുകളിലേക്ക്‌ വെച്ചുകെട്ടി, കണ്ണെഴുതി, ചുണ്ടുചുവപ്പിച്ച്‌ ഏതോ സ്വപ്നത്തിലെ പ്രലോഭനംപോലെ, വാതിലടച്ച്‌ അവള്‍ എന്റെ അടുത്ത്‌ വന്നുനിന്നു. പിന്നെ അപ്രതീക്ഷിതമായി എന്റെ മടിയിലിരുന്നു. വികാരത്തിന്റെ ഘനം അനുഭവിച്ചുണര്‍ന്ന എന്നെ അവള്‍ ചുംബിക്കാന്‍ തുടങ്ങി. അറിയാതെ എന്റെ കൈകളും ചലിച്ചുതുടങ്ങി. പെട്ടെന്ന്‌ അവള്‍ നഗ്നയായി നിലത്തുകിടന്നു. പ്രാചീനവികാരങ്ങള്‍ തോളിലേറ്റി കൂനിനിന്ന്‌ ഞാനവളെ നോക്കി. ഒരുപക്ഷെ, ഭൂമിയിലെ ഏറ്റവും സുന്ദരനിമിഷങ്ങളായിരുന്നിരിക്കാം എനിക്കു മുമ്പില്‍. ഞാന്‍ വാതില്‍ തുറന്ന്‌ പുറത്തേയ്ക്ക്‌ ഇറങ്ങിയോടി. എന്റെ സ���ഹൃത്തേ... എങ്ങനെ നിങ്ങളോടത്‌ ഞാന്‍ ചെയ്യും... എങ്ങനെ നിങ്ങളോടത്‌... എന്നു ഞാന്‍ പുലമ്പിക്കൊണ്ടിരുന്നു. എന്റെ കൈവിരല്‍ തുമ്പുകളില്‍ പെണ്‍കുട്ടിയുടെ ഗന്ധമായിരുന്നു.

"കിതപ്പോടും വിയര്‍പ്പോടും ഞാന്‍ വീട്ടിലെത്തി. കുട്ടികളില്ലാത്ത വീടിന്റെ വിറങ്ങലിച്ച നിശ്ശബ്ദത എന്റെ വീടിന്റെ പൂമുഖത്ത്‌ ദു:ഖിച്ചിരിക്കുന്നത്‌ ഞാന്‍ സങ്കല്‍പ്പിച്ചു. സന്താനലബ്ധിക്കായി നാലഞ്ച്‌ കൊല്ലംമുമ്പുവരെ ഭാര്യ വേളാങ്കണ്ണിയില്‍ തീര്‍ത്ഥാടനം ചെയ്തു പ്രതീക്ഷയോടെ തിരിച്ചെത്തുമായിരുന്നു. വാതില്‍ ഉള്ളില്‍ നിന്നും കുറ്റിയിട്ടിരുന്നത്‌ എന്നില്‍ സംശയമുണര്‍ത്തി. വാതില്‍ എപ്പോഴും തുറന്നു കിടക്കുന്നതാണ്‌ പൂമുഖമെന്ന്‌ ഞാനും ഭാര്യയും വിശ്വസിച്ചിരുന്നു. സംശയം ഒരു കൊടുങ്കാറ്റായി. ഞാന്‍ ഒച്ചയുണ്ടാക്കാതെ അടുക്കളവാതില്‍ തുറന്നകത്ത്‌ കയറി. കിതപ്പിന്റെ സ്വരം കിടപ്പുമുറിയില്‍നിന്നും കേട്ടു. ഞാന്‍ അങ്ങോട്ടു നടന്നു. എന്റെ മങ്ങിവന്ന കാഴ്ചയില്‍ പെണ്‍കുട്ടിയുടെ അച്ഛന്‍, എന്റെ സുഹൃത്ത്‌ വിയര്‍പ്പില്‍ മുങ്ങി ചലിക്കുകയായിരുന്നു. നാല്‍പത്തെട്ട്‌ വയസ്സാകാന്‍ മൂന്നു സൂര്യോദയങ്ങള്‍ മാത്രം ബാക്കിയുള്ളപ്പോള്‍ എന്റെ ഹൃദയം ഒരു കോഴിമുട്ടപോല അവിടെ വെച്ചുടഞ്ഞു. അങ്ങനെ ഞാന്‍ മരിച്ചു".

പ്രൊഫസര്‍ പറഞ്ഞുതീര്‍ന്നപ്പോള്‍ യുവതി നെടുവീര്‍പ്പിട്ടു: "നിങ്ങളെന്തൊരു നിര്‍ഭാഗ്യവാന്‍!"
"നിങ്ങളെന്തുകൊണ്ടാണ്‌ ഇക്കാര്യം ഇതേവരെ ഞങ്ങളോട്‌ പറയാതിരുന്നത്‌?" പാട്ടുകാരന്‍ വിഷമത്തോടെ ചോദിച്ചു.

പ്രൊഫസര്‍ അതുകേട്ട്‌ വെറുതെ ചിരിച്ചു. യുവതി പതുക്കെ എണീറ്റ്‌ പ്രൊഫസറുടെ അടുത്ത്‌ ചെന്നിരുന്നു. അവള്‍ നരച്ചു തുടങ്ങിയ അയാളുടെ മുടിയിലൂടെ വിരലോടിച്ചു. മുളങ്കാട്ടിലിരുന്ന്‌ ഒരു മൂങ്ങ മൂളി. പിന്നയെപ്പോഴോ ആരും നിര്‍ബന്ധിക്കാതെ തന്നെ യുവതിയും പറഞ്ഞുതുടങ്ങി.

യുവതിയുടെ ജീവിതത്തിലെ പ്രധാന സംഭവം:-
"രണ്ടാം വര്‍ഷ ബിരുദാനന്തര ബിരുദത്തിന്‌ പഠിച്ചുകൊണ്ടിരുന്ന കാലത്താണ്‌ ഞാന്‍ തോമസിനെ കാണുന്നത്‌. ലൈബ്രറിയില്‍ വെച്ച്‌ അവന്‍ ഇങ്ങോട്ടുകയറി പരിചയപ്പെടുകയായിരുന്നു. അവന്റെ പാവം പിടിച്ച നോട്ടവും സംസാരവും എനിക്കിഷ്ടമായി. പിന്നെയും പലപ്പോഴും സംഭവിച്ച കൊച്ചുവര്‍ത്തമാനങ്ങളിലൂടെ ഞങ്ങളുടെ സൗഹൃദം വളര്‍ന്നു. വീട്‌ ദൂരെയായതിനാല്‍ കോളേജിനടുത്ത്‌ ഒരു വാടക വീടെടുത്താണ്‌ തോമസ്‌ താമസിച്ചിരുന്നത്‌. ധാരാളം തവണ എന്നെ അവിടേക്ക്‌ ക്ഷണിച്ചിരുന്നെങ്കിലും ഓരോരോ ഒഴിവുകഴിവുകള്‍ പറഞ്ഞ്‌ ഞാന്‍ പിന്‍വാങ്ങുകയായിരുന്നു പതിവ്‌. അന്നു പക്ഷെ, അവന്റെ കണ്ണിലെ നനവ്‌ കണ്ടില്ലെന്ന്‌ നടിക്കാനായില്ല. അടുക്കിലും ചിട്ടയിലും സുന്ദരമായി സൂക്ഷിച്ചതായിരുന്നു അവന്റെ മുറി. അലമാരയിലെ പുസ്തകങ്ങളുടെ പേരുകള്‍ നോക്കി ഞാന്‍ നിന്നനേരം അവന്‍ എന്നെ പിന്നില്‍നിന്ന്‌ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു. സ്തംഭിച്ചുനിന്ന്‌ എന്റെ പിന്‍കഴുത്തില്‍ അവന്‍ ചുംബിച്ചുതുടങ്ങിയപ്പോള്‍ ഞാന്‍ കുതറി. തോമസിന്‌ അത്രയും ശക്തി എവിടെനിന്നുകിട്ടിയെന്ന്‌ ഇന്നും ഞാന്‍ അത്ഭുതപ്പെടുന്നു. ഒടുവില്‍ കീഴടങ്ങുമ്പോള്‍ ഞാന്‍ നിശ്ശബ്ദയായി കരഞ്ഞു".
"പിന്നീട്‌ ഞാന്‍ കോളേജില്‍ പോയില്ല. വീട്ടുകാരുടെ ചോദ്യത്തില്‍നിന്നൊഴിഞ്ഞുമാറി പുസ്തകങ്ങളില്‍ അഭയം തേടി. എനിക്ക്‌ താഴെയുള്ള രണ്ട്‌ അനുജത്തിമാരുടെയും ജീവിതം ഞാന്‍ കാരണം യാഥാസ്ഥിതികവഴികളോട്‌ മല്ലിടിക്കേണ്ടിവരുമല്ലോ എന്ന ചിന്ത മനസ്സില്‍ വന്നപ്പോഴെല്ലാം എന്റെ ഹൃദയം വിങ്ങി. എനിക്ക്‌ എന്നേക്കാള്‍ അവരെയായിരുന്നു സ്നേഹം. ഒരു സന്ധ്യക്ക്‌ വലിയ ഓക്കാനത്തോടെ ഞാന്‍ അടുക്കളയുടെ പിന്നിലുല്‍ള വാഴക്കൂട്ടത്തിലേക്ക്‌ ഓടി. എന്റെ അനുജത്തിമാര്‍ പരിഭ്രമമുഖഭാവത്തോടെ വന്ന്‌ പുറംതടവിതന്നുന്നു.

"ദു:സ്വപ്നങ്ങള്‍ മാത്���ം കണ്ടുകൊണ്ട്‌ കുറേ ദിവസങ്ങള്‍ ഞാന്‍ കഴിച്ചുകൂട്ടി. ഒടുവില്‍ ഒരു നിമിഷത്തേക്ക്പോലും ഉറങ്ങാനാവില്ലെന്ന്‌ അറിഞ്ഞപ്പോള്‍ തോമസിനെ കാണാനായി ഞാന്‍ പുറപ്പെട്ടു. വാതില്‍ ചാരിയിട്ടെ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ. ഏതോ പുസ്തകം വായിച്ചിരുന്ന തോമസിന്റെ മുഖത്ത്‌ എന്നെ കണ്ടപ്പോള്‍ ചുവപ്പ്‌ പടര്‍ന്നു. എനിക്കറിയാമായിരുന്നു നീ വരുമെന്ന്‌ എന്നു പറഞ്ഞിട്ട്‌ എഴുന്നേറ്റു വന്ന്‌ അധികാരത്തോടെ എന്നെ ചുംബിച്ചു. കുതറിമാറിയിട്ട്‌ ഗര്‍ഭിണി ആണെന്ന്‌ കാര്യം ഞാന്‍ പറഞ്ഞു. അവന്‍ പെട്ടെന്ന്‌ ഒന്ന്‌ ചുരുങ്ങി. പിന്നെ വലിയ ഭാവവ്യത്യാസമില്ലാതെ പറഞ്ഞു: "അതിനെന്താ എനിക്ക്‌ പരിചയമുള്ള നല്ല ഡോക്ടര്‍മാരുണ്ട്്‌. അതുകേട്ട്‌ എന്റെ തലകറങ്ങി. അപ്പോള്‍ പുറത്ത്‌ വാതിലില്‍ ആരോ മുട്ടിവിളിച്ചു".

"വാതില്‍ തള്ളിത്തുറന്ന്‌ ഒരു യുവതി അകത്തേക്ക്‌ കയറി. മുട്ടിവിളിച്ചിട്ടും പ്രതികരണം ഇല്ലാതിരുന്നതിന്റെ ദേഷ്യം അവളുടെ മുഖത്ത്‌ കണ്ടു. എന്നെക്കണ്ട്‌ അവള്‍ പാതിവഴിയില്‍ നിന്നു. പിന്നെ ഉത്കണ്ഠയോടെ എന്നോട്‌ സംസാരിച്ചുതുടങ്ങി. തോമസ്‌ കസേരയില്‍ മുഖംകുനിച്ചിരുന്നു. അവളുടെ പേര്‌ നിര്‍മ്മല എന്നായിരുന്നു. നിര്‍മ്മലയുടെ കനംവെച്ചുതുടങ്ങിയ ഉദരത്തില്‍ തൊട്ടുകൊണ്ട്‌ ഞാന്‍ എന്റെ കാര്യങ്ങള്‍ പറഞ്ഞു. എന്റെ ഉദരത്തില്‍ തലോടി അവള്‍ കുരുന്നുജീവന്റെ സാന്നിദ്ധ്യമറിഞ്ഞു. ഞങ്ങള്‍ പരസ്പരം കെട്ടിപ്പിടിച്ചു കരഞ്ഞു. കരച്ചില്‍ തീര്‍ന്നപ്പോള്‍ ആദ്യം നിര്‍മ്മലയ്ക്ക്‌ ഭ്രാന്ത്പിടിച്ചു. പിന്നെ എനിക്കും. കൈയില്‍ കിട്ടിയവകൊണ്ട്‌ ഞങ്ങള്‍ തോമസിനെ തലങ്ങും വിലങ്ങും മര്‍ദ്ദിച്ചു. തലപൊട്ടി ചോരയൊലിച്ച്‌ അവന്‍ നിലത്ത്‌വീണപ്പോള്‍ ഞങ്ങള്‍ പ്രഹരിക്കുന്നത്‌ നിര്‍ത്തി. അവന്റെ ചോര ഞങ്ങളുടെ പാദങ്ങളിലേക്ക്‌ മാപ്പ്‌ ചോദിക്കാനെന്നവണ്ണം ഒഴുകിവന്നു. അവനോട്‌ ക്ഷമിക്കാന്‍ തയ്യാറല്ലാത്തതുകാരണം വാതില്‍ചാരി ഞങ്ങള്‍ ഇറങ്ങിനടന്നു".

"നിരത്തിലിറങ്ങി വെയില്‍ കൊണ്ടു തുടങ്ങിയപ്പോള്‍ നിര്‍മ്മല എന്റെ ചുമലില്‍ പിടിച്ചു. ഞങ്ങള്‍ മുഖത്തോടുമുഖം നോക്കിനിന്നു. ധൈര്യം കൈവിടരുത്‌, ജീവിക്കണം എന്നുപറഞ്ഞ്‌ എന്റെ കവിളില്‍ ഒരുമ്മതന്ന്‌ നിര്‍മ്മല വേറൊരു വഴിയിലേക്കു തിരിഞ്ഞു. ഞാന്‍ രൂപമില്ലാത്ത സങ്കടങ്ങളുമായി എന്റെ വഴിയേ നടന്നു. പൊടുന്നനെ തോന്നിയ ഒരുള്‍പ്രേരണയില്‍ ഞാന്‍ നിര്‍മ്മല നടന്നുപോയ വഴിയിലേക്ക്‌ തിരിഞ്ഞുനോക്കി. പാഞ്ഞുവന്ന ഒരു ട്രക്കിന്റെ മുമ്പിലേക്ക്‌ പരിഭ്രമമില്ലാതെ നടന്നുകയറുകയായിരുന്നു നിര്‍മ്മല അപ്പോള്‍. ഞാന്‍ കണ്ണുകള്‍ ഇറുക്കിയടച്ചു. പിന്നെ നോക്കുമ്പോള്‍ അവിടെ ഒരു ചുവന്ന ചിത്രം മാത്രം".

വീട്ടില്‍ തിരിച്ചെത്തിയപ്പോള്‍ എനിക്ക്‌ വലിയ തളര്‍ച്ച തോന്നി. അനുജത്തിമാര്‍ ആര്‍ദ്രമായ കണ്ണുകളോടെ എന്നെ നോക്കി. ചെറിയൊരു നെഞ്ചുവേദനയുമായി ഞാന്‍ ഉറങ്ങാന്‍ കിടന്നു. ആ ഉറക്കം പിന്നെ ഉണര്‍ന്നതുമില്ല".

യുവതി പറഞ്ഞുനിര്‍ത്തുമ്പോഴേക്കും നേരം വെളുത്തുതുടങ്ങിയിരുന്നു. പാട്ടുകാരനും പ്രൊഫസറും യുവതിയെത്തന്നെ നോക്കിയിരുന്നു. സമയം തീര്‍ന്നതുകാരണം വിജയിയെ തിരഞ്ഞെടുക്കാതെ അവര്‍ അവരുടെ കല്ലറകളിലേക്ക്‌ മടങ്ങിപ്പോയി.


SocialTwist Tell-a-Friend
Related Stories: മരിച്ചവര്‍ - Friday, April 20, 2012 Comments:
Please Sign In to comment. കമന്റ് എഴുതാൻ ഇവിടെ ലോഗിൻ ചെയ്യുക Login
Other Stories in this Section
Today's Cartoon