You are here: HOME » LATESTNEWS »
നക്ഷത്രം
പ്രദീപ്‌ Jayakeralam Malayalam News
പ്രകാശന്‍ മൊറാഴയുടെ കവിതകളില്‍ ശപ്തകാലത്തിന്റെ വ്യാകുലതകളല്ല, ക്ഷുബ്ധമാനവികതയുടെ തീക്കനലുകളാണ്‌ ചാരം മൂടിക്കിടക്കുന്നത്‌. അന്റോണിയോ ഗ്രാംഷിക്കുശേഷം തടവറയില്‍ നിന്നും വിരചിതമായ ഏറ്റവും ഉത്കൃഷ്ടമായ കൃതിയെന്ന്‌ മൂന്നാം പതിപ്പിനെഴുതിയ അവതാരികയില്‍ "കാരാഗ്രഹഗീത"ങ്ങളെ നിഷ്ണാതനിരൂപകനായ കാട്ടകാമ്പാല്‍ വിശേഷിപ്പിക്കുന്നുണ്ട്‌. "ഇടുങ്ങിയ ചിന്തയുടെ - അഴികള്‍ക്കിടയില്‍- കുടുങ്ങാത്ത മനസ്സുണ്ടെനിക്ക്‌" എന്ന്‌ "മോചന"ത്തിലൂടെയും "നേരിന്റെ മരുക്കാട്ടില്‍ പൂഴ്ത്തപ്പെട്ടത്‌ - ഒറ്റുകാരന്റെ ശിരസ്സായിരുന്നു" എന്ന്‌ ഒട്ടകപ്പക്ഷി"യെന്ന കവിതയിലൂടെയും പറയുമ്പോള്‍ കവിയ്ക്കത്‌ സ്വന്തം ജീവിതത്തിന്റെ മാനിഫെസ്റ്റോ തന്നെയാണെന്നും അദ്ദേഹം തുടര്‍ന്നു പറയുന്നു.

പാഴുതറ സെന്‍ട്രല്‍ പ്രിസണിന്റെ ഡി ബ്ലോക്കില്‍, സ്ഥലപരിമിതമൂലം 10, 11 സെല്ലുകള്‍ ഒന്നാക്കിമാറ്റിയതിലാണ്‌ പാര്‍ട്ടിയുടെ ജയില്‍ യൂണിറ്റ്‌ ഓഫീസ്‌ പ്രവര്‍ത്തിക്കുന്നത്‌. ഓഫീസ്‌ സെക്രട്ടറിയായ പ്രകാശന്‍ മൊറാഴയുടെ കിടപ്പും അവിടെത്തന്നെ. ഈ ചെറുകഥ ആരംഭിക്കുമ്പോള്‍ കവിയുടെ മേശക്കെതിര്‍വശത്ത്‌ ഞാനും മാസ്റ്ററും. ജയിലിലേക്ക്‌ ചടയന്‍ ബീഡി കടത്തുന്നതിന്റെ സബ്‌ കോണ്‍ട്രാക്ട്‌ രണ്ടുമാസം മുമ്പ്‌ മാസ്റ്റര്‍ വിളിച്ചെടുത്തിരുന്നു. അന്നു മുതലേ ഒട്ടനവധി യാചനകളും പ്രലോഭനങ്ങളും നടത്തി ഒടുവില്‍ ഇപ്പോഴാണ്‌ സുമനസ്സുകളില്‍ രണപുഷ്പങ്ങള്‍ വിരിയിച്ച കവിശ്രേഷ്ഠനെ കാണാന്‍ എന്നെ മാസ്റ്റര്‍ കൂടെക്കിട്ടിയത്‌.

മേശയ്ക്കു പിന്നില്‍ ഷെല്‍ഫിലെ താത്വികഗ്രന്ഥങ്ങള്‍ക്കടുത്ത്‌ "കാരാഗ്രഹഗീതങ്ങ"ളുടെ ഒരു പതിപ്പ്‌, കവിയുടെ തന്നെ ഏവര്‍ക്കും സുപരിചിതമായിക്കഴിഞ്ഞ സ്വരത്തില്‍ ചേതനാ മ്യൂസിക്സ്‌ പുറത്തിറക്കിയ മൂന്ന്‌ ആല്‍ബങ്ങള്‍. തൊട്ടുചേര്‍ന്ന്‌ ഒമാന്‍ ശാന്തി പുരസ്കാരത്തിന്��െ ഫലകത്തില്‍ "പരിണാമമൊഴികെയെന്തും പരിണമിച്ചേ തീരൂ" എന്ന "മണി വീണ വിറ്റ്‌ കരവാളു വാങ്ങുമ്പോള്‍"-ലെ അപാരദാര്‍ശനികമാനമുള്ള വരികള്‍ക്കു താഴെ "സൂര്യപദങ്ങളുടെ സൂക്ഷ്മഛന്ദസ്സേറ്റ മനീഷിക്ക്‌" എന്ന ഹിരണ്യാക്ഷരങ്ങള്‍ തെളിഞ്ഞു കാണാം.

ഞാന്‍ നിശ്ശബ്ദനായിരുന്നു. കവിതയില്‍ മാത്രമല്ല കണ്ണുകളിലും കലാപം കാത്തുസൂക്ഷിക്കുന്നവനാണ്‌ പ്രകാശന്‍ മൊറാഴയെന്ന്‌ ആദ്യകാഴ്ചയിലേ ബോധ്യപ്പെട്ടപ്പോള്‍ ഇതികര്‍ത്തവ്യതാമൂഢനായിപ്പോയതാണ്‌. മാസ്റ്റര്‍ക്ക്‌ ഓഫീസ്‌ സെക്രട്ടറിയുടെ മേലൊപ്പ്‌ കിട്ടിയാലേ രണ്ടുമാസത്തെ ബില്ല്‌ ക്യാഷാക്കാനാവൂ. ഭവ്യതയോടെ അദ്ദേഹം ബില്ലും കമ്മീഷന്‍ ശതമാനവും മേശപ്പുറത്തുവെച്ചു. അതിലൂടെ മിഴികളുഴറവേ എന്റെ നേര്‍ക്ക്‌ തല തിരിച്ചുകൊണ്ട്‌ ഒടുവില്‍ മൊറാഴ തന്നെ മൗനം ഭഞ്ജിച്ചു - ഇവനാര്‌?

"കിഴക്കന്തറേന്നു കൂടെ വന്നതാ. ഒന്നു കാണാനായിട്ട്‌" - മാസ്റ്റര്‍
"അതുശരി. സാസംകാരികമോ സാഹിത്യമോ?"
"കൊറച്ചൊക്കെ എഴുതാറുണ്ട്‌. കഥയാണത്രേ. എനിക്കൊന്നും മനസ്സിലായിട്ടില്ല. ചോദിക്കുമ്പം ഉത്തരാധുനികമാണെന്നു പറയും. എന്നാലും നമ്മുടെ കൂട്ടക്കാരന്‍ തന്നെയാ."
ന്റെ ചങ്ങായീ. എന്താ സാഹിത്യം ന്നാ ഇയ്‌ ബിചാരിച്ചേ. രണ്ടീസം കണ്ടത്തിലെറങ്ങി നോക്ക്‌ ന്‍ണ്ട്ടെഴുത്‌. കേട്ടിറ്റ്ണ്ടാ - പുഞ്ചപ്പാടത്ത്‌ പണിയെടുക്കുന്ന കുഞ്ചക്കന്റെ നെഞ്ചിനുള്ളില്‍ വഞ്ചിപ്പാട്ടുപോലെ കിടന്നു ത്രപിക്കുന്നതാവണം സാഹിത്യം" (സുരേഷ്ഗോപിയുടെ ഒരു സിനിമാഡയലോഗിനോട്‌ കടപ്പാട്‌)
"അതുപോട്ടെ"- മൊറാഴ രാഷ്ട്രീയക്കാരനിലേക്ക്‌ തിരിച്ചെത്തി. "എല്‍.സീ ന്ന്‌ കത്തൊന്നും ബേണ്ടീര്‍ന്ന്ല്ല. ഞാനൊപ്പിട്ടുതരാം." കവി കടലാസുകള്‍ തുല്യംചാര്‍ത്തി മടക്കിനല്‍കി.
"ഞാന്‍ - ഒരു കാര്യം പറയാനുണ്ടായിരുന്നു." മാസ്റ്റര്‍ പതറി.
"എന്താ?"
"ആ സുലൈമാന്‍ നെല്ലിക്കണ്ടിയിന്റെ കാര്യമാ. ഗുണശേഖരേട്ടന്��െ മുന്നില്‌ വന്നു സറണ്ടറായി."
"നേരന്നി? അസിസ്റ്റന്റ്‌ വാര്‍ഡനാത്രെ. ജയിലര്‍ക്കുപോലും ഇത്ര തിമിരില്ല. നോക്കി. ഈടെ ഡി ബ്ലോക്കില്‍ത്തന്നെ നമ്മടെ അയിമ്പതാളുണ്ട്‌. ല്ലാരും ന്നെപ്പോലെ ഉദ്വിഗ്നരല്ലല്ലോ. കുടുമ്മോം വിട്ട്‌ പ്രസ്ഥാനത്തിനുവേണ്ടി അകത്തുകിടക്കുന്നവര്‌ എടയ്ക്കൊരു സാമി പിടിക്കുന്നത്‌ അത്ര രഹസ്യോന്നുമല്ല. സ്വന്തം സെല്ലില്‌ സെയിലന്റായി പുകച്ചോണ്ടിരുന്ന രണ്ടെണ്ണത്തിനെയാ ഓന്‍ തച്ചത്‌. കോംപ്രമൈസാക്കാനാ ഞാനിടപെട്ടത്‌. അപ്പോ മനുഷ്യനെ കുത്തീം വെട്ടീം കൊല്ലുന്നവനോടൊന്നും എനക്കൊന്നും പറയാനില്ലെന്ന്‌ ഓന്‍. അതുമൊരു ന്യൂനപക്ഷക്കാരന്‍. ഓനൊക്കെ വേണ്ടീറ്റല്ലേ ഞാനിതിനകത്ത്‌ കഷ്ടപ്പെടുന്നത്‌. കലിപ്പ്‌ വിട്ടില്ല. മുതുകിനിട്ടൊരു ഒത കൊടുത്തു. താഴെവീണപ്പം മോറിന്‌ രണ്ട്‌ ചവിട്ടും. നി ബ്ട കണ്ടാ ഒടല്‍മ്മേ കയ്യൊണ്ടാവില്ലാന്നും പറഞ്ഞു."
"മൊകേരിയിലെ വിദ്യാര്‍ത്ഥികളിപ്പോള്‍
പേടിസ്പ്നങ്ങള്‍ കാണാറേയില്ല
പഴമയുടെ കുങ്കുമം പുരണ്ട
ചൂരലൊന്നേ ഞാന്‍ വെട്ടിയുള്ളെങ്കിലും"
എന്നെഴുതിയ അതേ ഓജസ്സാണ്‌ ഞാനിപ്പോഴും പ്രകാശന്‍ മൊറാഴയില്‍ കേള്‍ക്കുന്നത്‌.
"മൂന്നു കുട്ട്യോളും ബീവീം പട്ടിണിയാവ്ന്നും പറഞ്ഞ്‌ ഓഫീസില്‍ വന്ന്‌ കൊറെ കരഞ്ഞു. ഫൈനടയ്ക്കാനും സമ്മതിച്ചിട്ടുണ്ട്‌. സസ്പെന്‍ഷന്‍ ക്യാന്‍സല്‌ ചെയ്ത്‌ വേറെയെവിടെയെങ്കിലും പോസ്റ്റിങ്ങ്‌ കൊടുക്കാമെന്ന്‌ ഗുണശേഖരേട്ടന്‍ പറഞ്ഞു. രാജിയാക്കാമെങ്കില്‌....."
മാസ്റ്റര്‍ മുഴുമിപ്പിച്ചില്ല.

"ഇപ്പഴും ഗുണശേഖരന്‍ തന്നെയാണോ നിങ്ങടെ പ്രസിഡണ്ട്‌"
"അതെ. പക്ഷേ ഇത്തവണ കുറെ എതിര്‍പ്പുണ്ട്‌. കടക്കുന്ന കാര്യം സംശയമാ.

എനിക്കെന്തായാലും സംഘടനേടെ മുഖ്യധാരയിലേ നില്‍ക്കാനാവൂ. വക്കീല്‍ ഫീസു തൊട്ട്‌ വീട്ടുചെലവു വരെയാരാ തരുന്നത്‌? വേറേം ഒന്നുരണ്ടു കേസുമുണ്ട്‌. ങ്ങടെ കൂടെ നിക്കാമെങ���കില്‌ ഗുണശേഖരന്‌ സഹായമാവുന്ന ഒരു വിദ്യ ഞാന്‍ പറഞ്ഞുതരാം.

ഇതുപറഞ്ഞിട്ട്‌ പ്രകാശന്‍ മൊറാഴ തൊട്ടു പിന്നില്‍ ബയണറ്റും പിടിച്ചുനില്‍ക്കുന്ന അംഗരക്ഷകന്റെ നേര്‍ക്ക്‌ തലയാട്ടി. സംജ്ഞ മനസ്സിലാക്കിയ സെന്‍ട്രി പുറത്തെ വാതില്‍ക്കലേക്ക്‌ നീക്കി അതേ നില്‍പ്പു തുടര്‍ന്നു.

"ഇതിനകത്തെന്തിനാ സെക്യൂരിറ്റി?" - ഞാന്‍ സംശയിച്ചു.

"ഇവിടേം ത്രട്ടുണ്ട്‌. എഫ്‌ ബ്ലോക്കിലാ മറ്റവന്‍മാരു മുഴുവന്‍. എനക്ക്‌ പേടീണ്ടായിറ്റല്ല. പാര്‍ട്ടിക്ക്‌ നിര്‍ബന്ധം. വിശ്വസ്ഥനാ. എന്നാലു അയാള്‌ കേള്‍ക്കെപ്പറയാനൊരു ചളിപ്പ്‌. നമുക്കാ നളിനി കൂട്ടായിയുടെ പ്രശ്നങ്ങള്‍ കണ്ടു സോള്‍വ്‌ ചെയ്തുകൂടേ. അതാണ്‌ ഞാന്‍ പറയാന്‍ വന്നത്‌."

മനോരഞ്ജിതം പത്രത്തിന്റെ പഴയൊരു വാരാദ്യപ്പതിപ്പില്‍ നളിനി കൂട്ടായിയെക്കുറിച്ചു വന്ന ഫീച്ചറിന്റെ തലക്കെട്ട്‌ "ഉപരോധം തീര്‍ത്ത വിഭ്രാന്തിയില്‍" എന്നായിരുന്നു. സംഘടനാഗ്രാമത്തില്‍ ഒറ്റപ്പെടുത്തപ്പെട്ട ഒരു വിധവയുടെ ദൈന്യതയത്രയും കൃതഹസ്തതയോടെ അതിന്റെ ലേഖകന്‍ ഒപ്പിയെടുത്തു. സുകുമാരന്‍ തൂങ്ങിയ കാഞ്ഞിരക്കൊമ്പിന്റെ ക്ലോസപ്പ്‌ ചിത്രത്തിനു താഴെ "കാലമാടന്‍മാര്‌ ഇന്‍ഷ്വറന്‍സ്‌ കാശും. ജോലീം കിട്ടാതിരിക്കാനായിട്ട്‌ സ്വയം കയറിടീപ്പിക്കുകയായിരുന്നു" എന്ന ഭ്രാന്തിയുടെ ജല്‍പനങ്ങള്‍ അടിക്കുറിപ്പായും കൊടുത്തത്‌ ഞാനോര്‍ക്കുന്നു. പിന്നെ കുറെ മണ്ട വെട്ടിയ കമുകിന്റെയും വാഴയുടെയുമായി ഒരു വര്‍ണ്ണചിത്രവും."ആ പെണ്ണുങ്ങള്‍ക്കൊരു മകളില്ലേ. കോടതീ വെച്ച്‌ നുപ്പട്ട്‌ ഞാന്‍ മിന്നായം പോലെ കണ്ടിറ്റ്ണ്ട്‌. മനസ്സീന്നു പറിഞ്ഞുപോരുന്നില്ല. എനക്ക്‌ ഓളെ മംഗലം കഴിക്കണമ്ന്ന്ണ്ട്‌. അത്നടന്നാ പാര്‍ട്ടീടെ ചീത്തപ്പേരൊഴിവാക്കാം, ഗുണശേഖരന്‌ തൊടരാനും പറ്റും."

ഈ സന്ദര്‍ഭത്തില്‍ ഒരു അധികപ്പറ്റായി കടിച്ചു തൂങ്ങിക്കിടക്കുന്നത്‌ കഥാകൃത്��ിന്റെ ഗരിമയ്ക്കു ചേരില്ല. കഥയ്ക്ക്‌ പുറത്ത്‌ നിന്ന്‌ വിവരിക്കുകയാണ്‌ അതിലും ഭേദം. കൂട്ടായിവീട്ടിലേക്ക്‌ വിവാഹാലോചനയുമായി നീങ്ങുന്ന മാസ്റ്ററെയും ഗുണശേഖരേട്ടനെയും അദൃശ്യനായി അനുഗമിക്കുന്നതിനൊപ്പം ഒരു പുരാവൃത്തം അനുവാചകരുമായി പങ്കുവെയ്ക്കുകയും ചെയ്യാമല്ലോ.

പാഴുതറയിലെ സംഘടനാരേഖകള്‍ പ്രകാരം 1996 ഡിസംബര്‍ മാസത്തിലാണ്‌ വൈദ്യുതി വകുപ്പില്‍ ഓവര്‍സിയറായിരുന്ന സുകുമാരന്റെ കുടുംബത്തിന്‌ ഊരുവിലക്കു തുടങ്ങുന്നത്‌. അതിനാസ്പദമായ സംഗതികളുടെ തുടക്കം നിസ്സാരമായൊരു സംഭവമാണ്‌. ഇണ ചേര്‍ന്നു കഴിഞ്ഞാല്‍ പുറത്തെ വരാന്തയില്‍ വന്നിരുന്ന്‌ വെറ്റിലയുമടയ്ക്കയും ചവയ്ക്കുന്ന ഒരു ദുശ്ശീലം സുകുമാരന്‌ ഉണ്ടായിരുന്നു. സെക്കന്റ്‌ ഷോ കഴിഞ്ഞു മടങ്ങുന്ന കുണ്ടന്മാര്‍ പലരും ഓനെ എറായിലിരിക്കുന്നത്‌ മിക്കപ്പോഴും കണ്ടിട്ടുണ്ടായിരുന്നെങ്കിലും വിശേഷിച്ചൊന്നും തോന്നിയിരുന്നില്ല. നാട്ടിലെ പീപ്പിങ്ങ്ടോം ചൂഴിക്കല്‍ അബുവാണ്‌ ഗുട്ടന്‍സ്‌ കണ്ടുപിടിച്ചത്‌.

പണ്ടൊരു ദൈവംകെട്ടുകാരന്റെ മോളെ പെഴപ്പിച്ചിട്ട്‌ പട്ടാളത്തില്‌ ചേര്‍ന്ന വെള്ളാവള്ളി ഫല്‍ഗുനന്റെ മകള്‍ രമ്യയുടെ കല്യാണത്തലേന്ന്‌ രാത്രി ദേശം കൂടാന്‍ വന്നവരില്‍ അബുവും സുകുമാരനുമുണ്ടായിരുന്നു. അത്താഴം കഴിഞ്ഞ്‌ രണ്ട്‌ റൗണ്ട്‌ റമ്മും വീശിയിട്ട്‌ പന്തലിനു താഴെ ചീട്ടുവിളമ്പാന്‍ അവര്‍ സെറ്റുകൂടി. കൈരാശിയില്ലാതെ സ്കൂട്ട്‌ ചെയ്ത്‌ മടുത്ത്‌ ഡസ്കുമ്മേല്‍ കാലെടുത്തുവെച്ച്‌ വെറ്റില മുറുക്കുകയായിരുന്നു സുകുമാരന്‍. അതുകണ്ടപ്പോഴാണ്‌ "ങ്ങളെന്താപ്പാ നളിനീയേടത്തീടെ പൊറത്തുന്നെറങ്ങിവന്നതൊന്നുമല്ലല്ലോ ഇപ്പം വെറ്റില തിന്നാന്‍" എന്ന സന്ദര്‍ഭോചിതമല്ലാത്ത തമാശ അബു പറഞ്ഞുപോയത്‌. ചീട്ടൊതുക്കമില്ലാത്തതിന്റെ ദേഷ്യവും റമ്മും കൂടി പണിപറ്റിച്ചു. സുകുമാരന്‍ അബുവിന്‌ കോന്നിയടച്ച്‌ ഒന്നു കൊടുത്തതോടെ കശപിശയായി. വന്ന ആള്‍ക്കാരൊക്കെ ഓരോ ഭാഗത്തു ചേര്‍ന്നു.

മംഗലത്തലേന്ന്‌ കല്യാണവീടലമ്പാവാതിരിക്കാന്‍ പ്രസ്ഥാനം അവസരോചിതമായി ഇടപെട്ടു. രണ്ടു മിരട്ടു കഴിഞ്ഞതോടെ ഒളിഞ്ഞുനോക്കിയ കഥയൊക്കെ അബു തുറന്നു പറഞ്ഞു. സുകുമാരനോട്‌ മാപ്പ്‌ പറയാനും ശിക്ഷയായി കര്‍ഷകസമ്മേളനത്തിന്റെ പോസ്റ്റര്‍ ഒരു വാര്‍ഡു മുഴുവനും തനിച്ചു കൊണ്ടുപോയി ഒട്ടാനും അവന്‍ സന്നദ്ധനായി. തീയ്യനെ ഒഴിവാക്കിയെന്ന്‌ മാപ്പിളമാര്‍ക്ക്‌ തോന്നാതിരിക്കാന്‍ സുകുമാരനും ചെറിയൊരു ശിക്ഷയിടണ്ടേ. വരുന്ന രണ്ടുമാസം ബന്ധപ്പെട്ടുകഴിഞ്ഞാല്‍ വെറ്റില്‌ മുറുക്കരുതെന്നും പകരം ദിനേശ്‌ ബീഡി വലിക്കണമെന്നുമായിരുന്നു തീരുമാനം. അത്‌ സുകുമാരന്‍ സമ്മതിച്ചില്ല. ഭാര്യയും ഭര്‍ത്താവും കിടക്കുന്നിടത്ത്‌ രാഷ്ട്രീയം കൊണ്ടുവരണ്ട എന്നയാള്‍ തര്‍ക്കിച്ചു.മനുഷ്യജീവിതത്തിന്റെ സര്‍വ്വതല സ്പര്‍ശിയായ അനുഭവമായി രാഷ്ട്രീയത്തെ നെഞ്ചിലേറ്റുന്ന ഗുണശേഖരേട്ടന്‌ യോജിക്കാന്‍ കഴിഞ്ഞില്ല. തര്‍ക്കം വിവാദത്തിലേക്കു നീണ്ടു. റഷ്യയും ചൈനയും ക്യൂബയുമൊക്കെ പിന്നിട്ട്‌ പോളണ്ടിലെത്തിയ സമയത്ത്‌ പോളണ്ടിനെമാത്രം തൊട്ടുകളിക്കണ്ടെന്ന്‌ അവൈലബിള്‍ എല്‍.സി. ഒറ്റക്കെട്ടായി തറപ്പിച്ചു പറഞ്ഞു. അപ്പോള്‍ ലേ വലേസയ്ക്ക്‌ സ്തുതി പാടാന്‍ തുടങ്ങി സുകുമാരന്‍. അന്നേരവും ആറുമാസത്തേക്ക്‌ ഭാര്യയെ അവരുടെ വീട്ടില്‍ കൊണ്ടുനിര്‍ത്തണമെന്ന ഉത്തരവു മാത്രമേ പ്രസ്ഥാനം പുറപ്പെടുവിച്ചുള്ളു.

അവിടംകൊണ്ട്‌ തീരേണ്ടതാണ്‌. വീട്ടിലേക്ക്‌ മടങ്ങിയ സുകുമാരന്‍ അന്നുരാത്രിതന്നെ രണ്ടുതവണ കോലായിലിരുന്ന്‌ അടയ്ക്ക ചവച്ചതായി ദൃക്‌സാക്ഷികള്‍ മൊഴികൊടുത്തു. അച്ചടക്കലംഘനം ഇനിയനുവദിക്കാനാവില്ലെന്ന ഏകകണ്ഠമായ അഭിപ്രായത്തിന്റെ തുടര്‍ച്ചയായിരുന്നു ഊരുവിലക്ക്‌. ബാക്കിയൊക്കെ മാധ്യമങ്ങള്‍ ഊതി വീര്‍പ്പിച്ചു പറയുന്നതാണെന്ന്‌ പല വേദികളിലും ഗുണശേഖരേട്ടന്‍ ആവര്‍ത്തിച്ചിട്ടുണ്ട്‌.

നാട്ടിലെ പ്രമാണങ്ങളും ആധാരങ്ങളുമൊക്കെ പാര്‍ട്ടി ഓഫീസിലാണ്‌ സൂക്ഷിച്ചുപോരുന്നത്‌. കാലുമാറ്റം തടയുകയെന്ന സദുദ്ദേശമാണ്‌ ഇതിനുപിന്നില്‍. എന്നാല്‍ തന്റെ തൊടിയുടെ ആധാരം തനിക്കുതന്നെ വേണമെന്ന്‌ ആവശ്യപ്പെട്ട്‌ സുകുമാരന്‍ ഗുണശേഖരേട്ടന്‌ രജിസ്ട്രേഡ്‌ കത്തിട്ടു. അയാള്‍ ചത്തദിവസം തങ്ങളില്‍ ചിലരവിടെ പോയെന്നതുനേരാണ്‌. പ്രസ്ഥാനത്തെ വെറുപ്പിച്ചുകൊണ്ടീ നാട്ടില്‍ ആര്‍ക്കും കഴിയാനാകില്ലെന്നും പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്‌. ഈ സംഭവത്തെയാണ്‌ സ്ഥലത്തിന്റെ ആധാരം പാര്‍ട്ടിയുടെ പേരിലാക്കാന്‍ ഭീഷണിപ്പെടുത്തിയതായി വളച്ചൊടിച്ചത്‌. സുകുമാരന്‍ തൂങ്ങിച്ചത്ത മരക്കൊമ്പില്‍ മക്കള്‍ക്കുവേണ്ടി വാങ്ങിയ ക്രിസ്മസ്‌ സ്റ്റാര്‍ പ്രഭാതത്തിലും പ്രകാശം ചൊരിഞ്ഞുനിന്നുവെന്നുവരെ ആള്‍ക്കാര്‍ എഴുതിപ്പിടിച്ചു. പിന്നെ ഒന്നുരണ്ടുതവണ നളിനികൂട്ടായിയെ പുലഭ്യം പറഞ്ഞതും, അല്ലറ ചില്ലറ കൃഷിനാശം വരുത്തിയതും മെമ്പര്‍മാരല്ല. നാട്ടിലെ വിരുദ്ധകുടുംബത്തോട്‌ അരിശംകൊണ്ട ചില ചെറുപ്പക്കാരുടെ അമര്‍ഷപ്രകടനം മാത്രമായിരുന്നു അതൊക്കെ. അവരെ ഇല്ലായ്മ ചെയ്യുക ക്ഷിപ്രസാധ്യമാണ്‌. എന്നിട്ടും ചെയ്യാതിരിക്കുന്നത്‌ പ്രതിപക്ഷ മര്യാദ കൊണ്ടാണെന്നും ഗുണശേഖരേട്ടന്‍ വ്യക്തമാക്കിയിരുന്നു.

കഥയുടെ സുഗമമായ മുന്നേറ്റത്തിന്‌ ചില കാര്യങ്ങള്‍കൂടി പറയാന്‍ ബാക്കികിടക്കുന്നു. എന്നാല്‍ മാസ്റ്ററും ഗുണശേഖരേട്ടനും വീടിന്റെ മുന്നിലെത്തിക്കഴിഞ്ഞു. യുക്തിപൂര്‍വ്വം നളിനികൂട്ടായിയുടെ മകളും പ്രകാശന്‍ മൊറാഴയുടെ ഹൃദയം കവര്‍ന്നവളുമായ സിതാര വീട്ടിലില്ലെന്ന്‌ വരുത്തിത്തീര്‍ക്കണം. ഞായറാഴ്ചയായിരുന്നിട്ടും അവള്‍ ശാഖയ്ക്ക്‌ പങ്കെടുക്കാന്‍ പോയിരിക്കുകയാണെന്ന്‌ എഴുതിയുണ്ട���ക്കാം. അവള്‍ മടങ്ങിവരുന്നതുവരെ അവര്‍ കാത്തിരിക്കട്ടെ. നാമിനി ആ പെണ്‍കുട്ടിയുടെ ജീവിതത്തിലേക്ക്‌.

ഇരുപത്തിമൂന്നു വയസ്സുള്ള ഒരു സുന്ദരിയായി സിതാരയ്ക്ക്്‌ നിറം കൊടുക്കുക പ്രയാസമല്ല. പക്ഷേ സാധാരണക്കാരിയായൊരു പെണ്‍കുട്ടിയായി അവള്‍ക്ക്‌ ഇവിടത്തെ ഇതിവൃത്തത്തില്‍ അതിജീവനം അസാധ്യം. ജീവിതസാഹചര്യങ്ങളുടെ കയ്പുനീര്‍ കുടിച്ചു വളര്‍ന്ന്‌ നിശ്ചയദാര്‍ഢ്യത്തിന്റെ നിദര്‍ശനമായെന്ന സംരചനയാകും അഭികാമ്യം. കൂട്ടായി വീടിന്റെ ഉമ്മറത്തിരിക്കുന്ന രണ്ടു കഥാപാത്രങ്ങളോട്‌ അവള്‍ പത്തുമിനിട്ടിനുള്ളില്‍ വയലും കുണ്ടനിടവഴിയും കടന്ന്‌ തിരിച്ചെത്തുമെന്ന്‌ പറയുകയും വേണം.

സിതാരയുടെ ജീവിതത്തെ പരിവര്‍ത്തനപ്പെടുത്തിയ രണ്ടാമത്തെ മരണമായിരുന്നു ബാലകൃഷ്ണന്‍ മാഷിന്റേത്‌. അച്ഛന്‍ മരിക്കുമ്പോള്‍ അതിന്റെ ഗൗരവമറിയാറായിരുന്നില്ല അവള്‍. പഴയ കൂട്ടുകാരി സവിത അതിനുശേഷം സഹവാസം ഒഴിവാക്കി എന്നതും നാലു കിലോമീറ്ററകലെ അടുത്ത പഞ്ചായത്തിലെ സ്കൂളിലേക്ക്‌ പഠിക്കാന്‍ ടി.സി. വാങ്ങി പോകേണ്ടിവന്നുവെന്നതും മാത്രമാണ്‌ സിതാരയിലുണ്ടായ അനുരണനങ്ങള്‍. പിന്നെപ്പിന്നെ ഇടയ്ക്കിടെയുള്ള പറമ്പിലെ ആക്രമണങ്ങളും അവള്‍ക്ക്‌ ശീലമായി. അത്തരം രാത്രികളില്‍ വാതില്‍ചേര്‍ത്തടച്ച്‌ വിളക്കു കൊളുത്താതെ അനിയനെയും തന്നെയും ചേര്‍ത്തുപിടിച്ചുകിടക്കുന്ന അമ്മയോട്‌ സഹതാപം തോന്നിയിരുന്നു. ഭരണസീസണായതുകൊണ്ട്‌ അവര്‍ വീട്ടില്‍ക്കയറി പേരുദോഷം വരുത്താന്‍ മുതിരുകയില്ലെന്ന്‌ അമ്മ സമാധാനിപ്പിച്ചതിനു തുടര്‍ച്ചയായി എന്നും ഭരണം അവര്‍ക്കുതന്നെ കിട്ടണേ എന്ന്‌ സന്ധ്യാപ്രാര്‍ത്ഥന നടത്തിപ്പോന്നതും അവള്‍ മറക്കില്ല.
ഡിസ്റ്റിംഗ്ഷനോടെ പത്താംക്ലാസു ജയിച്ചിട്ടും അതിമോഹങ്ങള്‍ സിതാരയ്ക്കുണ്ടായിരുന്നില്ല. പ്ലസ്‌ ടു കഴിഞ്ഞ്‌ മംഗലാപുരത്ത്‌ നഴ്സിങ്ങിന്‌ പോകണമെന്നും കുറച്ചുനാള്‍ കഷ്ടപ്പെട്ടായാലും പത്തു കാശുണ്ടാക്കി പിഴ കെട്ടി ആധാരം തിരിച്ചുവാങ്ങണമെന്നും വീട്‌ വിറ്റ്‌ മേറ്റ്വിടെയെങ്കിലുമൊക്കെ ചേക്കേറണമെന്നുമൊക്കെയായിരുന്നു ആഗ്രഹങ്ങളൊക്കെ. അവയെ ലക്ഷ്യങ്ങളെന്നു വിളിക്കുന്നതാവും ഉചിതം. അല്ലാതെ പൂമ്പാറ്റകള്‍ക്ക്‌ പിന്നാലെ അവളെ വിടാനോ കീറ്റ്‌ മില്ലറ്റിന്റെ "സെക്ഷ്വല്‍ പൊളിറ്റിക്സ്‌" വായിച്ച്‌ മഹതിയാക്കാനോ തല്‍ക്കാലം ഞാനുദ്ദേശിക്കുന്നില്ല.

മകരമാസത്തിലൊരു ദിവസം ഉച്ചയ്ക്കുമുമ്പ്‌ ഓര്‍ക്കാപ്പുറത്ത്‌ കൂട്ടമണിയടിച്ച്‌ സ്കൂള്‍ വിട്ടപ്പോള്‍ പതിവുപോലേതോ ഒരുത്തന്‍ ചത്തു- അത്രയേ കരുതിയുള്ളു. റോഡിലെത്തിയിട്ടാണ്‌ കൊല്ലപ്പെട്ടത്‌ അനിയന്റെ സ്കൂളിലെ മാഷാണെന്നറിഞ്ഞത്‌. രണ്ടാം ക്ലാസ്‌ മുറിയിലേക്ക്‌ ഓടിയെത്തിയപ്പോള്‍ അവിടെയാകെ പോലീസ്‌. അകത്തേക്ക്‌ നോക്കാനായില്ല. മാറിയിരുന്ന്‌ വിറച്ചു വിജേഷിന്റെ യൂണിഫോമിലും ബാഗിലും ചോരത്തുള്ളികള്‍ ഉണങ്ങിപ്പിടിച്ചിരുന്നു. അന്ന്‌ അവനേയും കൊണ്ട്‌ എങ്ങനെയൊക്കെ വീട്ടിലെത്തി എന്നത്‌ അവള്‍ക്ക്‌ മാത്രമേ അറിയൂ.

അടുത്ത രണ്ടുമൂന്നുദിവസത്തേക്ക്‌ ഇടവിട്ട്‌ വിജേഷിന്‌ പനി വന്നുകൊണ്ടിരുന്നു. തീരെ ഉറക്കമില്ല. ലൈറ്റ്‌ കെടുത്തിയാല്‍ ഉറക്കെ നിലവിളിക്കും. ഇടയ്ക്കെപ്പോഴെങ്കിലും കണ്ണു ചിമ്മിയാലും ഞെട്ടിയുണര്‍ന്ന്‌ വിറയ്ക്കും. അപ്പോഴേക്കും അകലെയുള്ള നഗരത്തില്‍ നിന്ന്‌ ചിലര്‍ വന്ന്‌ കൗണ്‍സലിങ്‌ നടത്തി. ഉറങ്ങാന്‍ ചില ഗുളികകളും കൊടുത്തു. രണ്ടുതവണ കഴിഞ്ഞപ്പോള്‍ നാട്ടുവിലക്കുള്ള വീട്ടിലേക്ക്‌ വരുന്നത്‌ ആരൊക്കെയോ തടഞ്ഞതോടെ അതും നിലച്ചു.

മരണവെക്കേഷന്‍ കഴിഞ്ഞ്‌ സ്കൂള്‍ വീണ്ടും തുറന്നു. പക്ഷേ വിജേഷ്‌ പോകൊനൊരുക്കമായിരുന്നില്ല. കുറച്ചുദിവസംകൊണ്ട്‌ ശരിയാകുമെന്ന്‌ നളിനിയും സിതാരയും കരുതി. ആദ്യമൊക്കെ നേരം പുലരുമ്പോള്‍ വിദ്��ാലയത്തിലേക്കുള്ള പതിവു പരിശ്രമങ്ങളില്‍ നിന്ന്‌ രക്ഷപ്പെടാന്‍ തൊടിയിലെ ഏതെങ്കിലും മരത്തില്‍ ഒളിച്ചിരുന്നു. അപ്പോഴാണ്‌ മറ്റൊരു നേരംപോക്ക്‌ അവന്‍ കണ്ടെത്തുന്നത്‌. ഒരുദിവസം അവന്‍ മരത്തില്‍ കണ്ട ഒരു കിളിക്കൂട്‌ മറ്റൊന്നും ചെയ്യാതിരുന്നതിനാല്‍ നശിപ്പിച്ച്‌ പക്ഷിക്കുഞ്ഞുങ്ങളെ താഴെയിട്ടുകൊന്നു. അതിന്റെ രസം പ്രാണിഹത്യ എന്ന ആഹ്ലാദദായകമായ സ്വഭാവവിശേഷത്തിലേക്ക്‌ വിജേഷിനെ കൊണ്ടെത്തിച്ചു. തവള, ഓന്ത്‌, എന്നിവയൊക്കെയായിരുന്നു ആദ്യത്തെ ഇരകള്‍. ഒറ്റയടിക്ക്‌ കൊല്ലില്ല. കൈയും കാലുമൊക്കെ കല്ലുകൊണ്ട്‌ പതിയെ ചതച്ചുചതച്ച്‌...

ഏതാനും വര്‍ഷങ്ങള്‍ക്കുശേഷം തലശ്ശേരി കോടതിയില്‍ സാക്ഷി പറയാന്‍ പോകേണ്ടിവന്ന സമയമായപ്പോഴേക്കും ആരോടും സംസാരിക്കുകപോലും ചെയ്യാത്ത പ്രകൃതത്തിലെത്തിയിരുന്നു അവന്‍. തന്റേതായ ലോകത്ത്‌ കണ്ണില്‍ക്കാണുന്ന പൂച്ചയേയും കിളികളേയും അണ്ണാനെയുമൊക്കെ കൃത്യമായി എറിഞ്ഞിടാനും ജീവനോടെ ചുട്ടുതിന്നാനുമൊക്കെ അവന്‍ ശീലിച്ചു. ഇടയ്ക്ക്‌ ചൊക്ലിയിലൊരു നമ്പ്യാരെക്കൊണ്ട്‌ ജപിച്ചുകെട്ടിച്ചതും ഫലം ചെയ്തില്ല. ജീവിതത്തിലെ സമസ്താകുലതകളും ഒന്നായെത്തിയതു താങ്ങാനാവാതെ ചിത്തവിഭ്രാന്തിയുടെ സുഖകരമായ അനുഭൂതിയിലേക്ക്‌ നിളിനി കൂട്ടായിയിയും നീങ്ങിത്തുടങ്ങിയതോടെയാണ്‌ സിതാരയ്ക്ക്‌ പഠിത്തം അവസാനിപ്പിക്കേണ്ടിവന്നത്‌.

വേണമെങ്കില്‍ നളിനിയുടെ സ്കിസോഫ്രീനിയയുടെയും വിജേഷിന്റെ വൈകല്യങ്ങളുടെയും സൂക്ഷ്മാംശങ്ങളിലേക്ക്‌ എനിക്ക്‌ കൂടുതല്‍ കടന്നുചെല്ലാം. അതുകൊണ്ടൊരു കാര്യവുമില്ല. രണ്ട്‌ ഖണ്ഡിക കൂടുതലെഴുതിയെന്നുവെച്ച്‌ ഈ കഥ പ്രസിദ്ധീകരിക്കുന്ന വാരിക പ്രതിഫലമൊട്ടും കൂട്ടിത്തരില്ല. മാത്രവുമല്ല സിതാര വീടിന്‌ അടുത്തെത്തിക്കഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നുതാനും. അവളുടെ ചെരിപ്പിന്റെ വാറു പൊട്ടിച്ചോ കാലിലൊരു മുള്ള്‌ തറച്ചെന്ന്‌ എഴുതിതിച്ചേര്‍ത്തോ പരമാവധി അല്‍പനേരംകൂടി- അതിനിടെ യുക്തിഭരിതമായ ഒരു പര്യവസാനം ഉണ്ടാക്കിയേതീരു.

ഇപ്പോള്‍ കഥയില്‍ വിജേഷ്‌ ഒരു അനാവശ്യമാണ്‌. അക്കാരണത്താല്‍ കഴിഞ്ഞവര്‍ഷം ഒരു രാത്രിയില്‍ ദേഹത്തെന്തോ അരിച്ചിറങ്ങുന്നതുപോലെ സിതാരയ്ക്കു തോന്നി. പതിനേഴുതികയാത്ത അനിയന്റെ പരാക്രമമാണെന്നു തിരിച്ചറിയുമ്പോഴേക്കും അവന്‍ കഴുത്തിന്‌ കുത്തിപ്പിടിച്ച്‌ അനങ്ങാതെ കിടന്നില്ലെങ്കില്‍ മടാളുകൊണ്ട്‌ വെട്ടുമെന്ന്‌ ഭീഷണിപ്പെടുത്തി. ശ്വാസമടക്കി ഭയന്നുവിറച്ച്‌ അവള്‍ ചുരുണ്ടുകൂടിക്കിടന്നു. ഇടയ്ക്കെന്തോ അസംതൃപ്തിയോടെ മുരണ്ടുകൊണ്ട്‌ അവന്‍ എഴുന്നേറ്റുപോവുകയും ചെയ്തു.

സിതാരയ്ക്കൊരു കാമുകനെ സൃഷ്ടിക്കാന്‍ പറ്റിയ അവസരമാണ്‌- ഈന്തുള്ളതില്‍ ജയകുമാര്‍. അവന്‍ പത്തായക്കുന്നിലെ സഹപ്രാന്ത്‌ കാര്യവാഹാണെന്നും കൂട്ടിച്ചേര്‍ക്കാം. ഇതേ ജയകുമാര്‍ വഴിയാണ്‌ കോംഗ്കാച്ചിയിലെ മുരളീധര്‍ജിയുമായി പരിചയപ്പെടുന്നതും. സംഘത്തിന്റെ സജീവപ്രവര്‍ത്തകയായി മാറുന്നതും. വേണമെങ്കില്‍ പാനൂരിലെ ഒരു കോ-ഓപ്പറേറ്റീവ്‌ സൊസൈറ്റിയില്‍ അവള്‍ക്കൊരു ജോലി മുരളീധര്‍ജി ശരിയാക്കിക്കൊടുത്തുവെന്നും ആഖ്യാനസാധ്യതയുണ്ട്‌. എന്തായാലും ശത്രുഗ്രാമത്തില്‍ ജയകുമാറിന്‌ പ്രവേശനമില്ല. അടുത്ത രാത്രിയില്‍ ആരുമറിയാതെ കൂട്ടായിവീട്ടില്‍ വന്ന്‌ വിജേഷിനെ ഉപദേശിക്കാന്‍ ശ്രമിക്കെ അപ്രതീക്ഷിതമായി വിജേഷ്‌ വെട്ടുകത്തി അവന്റെ മുതുകിലാഴ്ത്തി. അന്നു കാണാതായതാണ്‌ അവനെ. ഒരുവശം തളര്‍ന്നുകിടപ്പാണിപ്പോള്‍ ജയകുമാറെന്നും പറഞ്ഞുകൊണ്ട്‌ സിതാരയുടെ ദുരന്തപരിസരം ഇനിയും വിപുലമാക്കുന്നതും അര്‍ത്ഥപൂര്‍ണ്ണം.

ഗുണശേഖരേട്ടന്‍ ലോക്കല്‍ക്കമ്മിറ്റി പ്രസിഡണ്ട്‌ സ്ഥാനത്തുനിന്ന്‌ നിഷ്കാസിതനായില്ലായിരുന്നുവെങ്കില്‍ ഈ കഥയ്ക്ക്‌ ശുഭകരമായൊരു അന്ത്യം ഞാന്‍ സൃഷ്ടിക്കുമായിരുന്നു. രണ്ടായിരം പാര്‍ട്ടിഷെയറുകള്‍ ഒറ്റദിവസം കൊണ്ടു വാങ്ങിക്കൂട്ടിയ കോമ്പിയച്ചനാണ്‌ ഇപ്പോഴത്തെ ഞങ്ങളുടെ നേതാവ്‌. സ്ഥാനാരോഹണയോഗത്തില്‍തന്നെ പ്രതിലോമസാഹിത്യത്തിന്റെ അതിപ്രസരത്തെപ്പറ്റി അദ്ദേഹം മുന്നറിയിപ്പും തന്നിട്ടുണ്ട്‌. പ്രകാശന്‍ മൊറാഴ പ്രഥമദര്‍ശനമാത്രയില്‍ത്തന്നെ സിതാരയില്‍ ഭ്രമിച്ചെന്നു പറയുന്നത്‌ അദ്ദേഹം ചപലനാണെന്നു പറയാതെ പറയലാണ്‌. അനുസരണയുള്ളൊരു പ്രവര്‍ത്തകനെന്ന നിലയില്‍ പ്രസ്ഥാനത്തിന്റെ നിര്‍ദ്ദേശം അദ്ദേഹം ഗുണശേഖരേട്ടനെ അറിയിച്ചെന്നുമാത്രം.

ഗുണശേഖരേട്ടന്‍ സ്വയമറിയാതെ മറ്റുള്ളവരുടെ ചട്ടുകമാവുകയായിരുന്നു. ഇത്തരം നപുംസകങ്ങള്‍ സംഘടനയെ പിന്നോട്ടു കൊണ്ടുപോകാനേ ഉതകൂ. സംഘടനാനിര്‍ദ്ദേശങ്ങള്‍ നടപ്പാക്കുന്നതില്‍ അദ്ദേഹം ദാരുണമായി പരാജയപ്പെട്ടു. സിതാരയെ പ്രീണിപ്പിക്കാനായില്ലെന്നു മാത്രമല്ല, അവള്‍ ഇടുപ്പിലൊളിപ്പിച്ചിരുന്ന നഞ്ചാക്ക്‌ ചുഴറ്റി മാസ്റ്ററെയും ഗുണശേഖരേട്ടനെയും തുരത്തുകയും ചെയ്തു. സിതാരയ്ക്കു വേണ്ടി പ്രകാശന്‍ മൊറാഴ എഴുതിയ "ആകാശം" എന്ന കവിത അവള്‍ പറമ്പിലേക്ക്‌ ചുരുട്ടിയെറിഞ്ഞു. ശുഭ്രപത്രത്തില്‍ ശോണായരങ്ങളിലെഴുതിയ ആ പ്രണയഗീതം വായനക്കാര്‍ക്കു മുന്നില്‍ അവതരിപ്പിച്ചുകൊണ്ട്‌ ഈ ചെറുകഥ അവസാനിപ്പിക്കുകയാണ്‌ രചയിതാവെന്നനിലയില്‍ എനിക്ക്‌ പ്രകാശന്‍ മൊറാഴയ്ക്കുവേണ്ടി ഇപ്പോള്‍ ആകെ ചെയ്യാന്‍ സാധിക്കുന്നത്‌.

ആകാശം

എന്റെ പ്രിയേ നിന്റെ തലമുടിയെ
ഗിലയാദ്‌ മലയിറങ്ങിവരുന്ന
കോലാട്ടിന്‍പറ്റത്തോട്‌
ഉപമിക്കാനെനിക്കു സാധിക്കില്ല.
മുന്തിരിച്ചാറും പ്രണയചഷകവും
നീയെനിക്കൊരുക്കേണ്ടതുമില്ല
പകരം നമുക്ക്‌ മൈനുകള്‍ വിതച്ച
പാടങ്ങള്‍ നമ്മുടേതാക്കാം.
പ്രാവുകള്‍ മടങ്ങിയെത്തുംവരെ....
പടിഞ്ഞാറന്‍ ചക്രവാളത്തിനപ്പുറം
പ്രത്യാശാനക്ഷത്രം ഉദിക്കുംവരെ....
പ്രിയേ, പ്രിയതമേ....
നമുക്കു കൈകോര്‍ത്തുനില്‍ക്കാം.


SocialTwist Tell-a-Friend
Related Stories: നക്ഷത്രം - Friday, April 20, 2012 Comments:
Please Sign In to comment. കമന്റ് എഴുതാൻ ഇവിടെ ലോഗിൻ ചെയ്യുക Login
Other Stories in this Section
Today's Cartoon